Jutro, we wtorek o 18.00 w kościele św. Rafała (przy Zielonym moście) będzie msza za Katyń. Za tych co zginęli 70 lat temu i tych co zginęli w katastrofie lotniczej w sobotę. Przyjdźmy z rodzicami, całymi rodzinami, w MUNDURACH.

Moim zdaniem obowiązkiem każdego Polaka jest uczcić pamięć tragicznie zmarłego Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, jego żony Marii (z domu Mackiewicz), ostatniego Prezydenta na uchodźtwie Ryszarda Kaczorowskiego (długoletniego Naczelnika i Przewodniczącego ZHPpgK) i wielu, wielu innych. Nie bądźmy obojętni, złączmy się z wszystkimi Polakami na całym świecie w ten tragiczny dla wszystkich czas.

Pokazują w telewizji Pałac Prezydencki w Warszawie. Tam całą dobę dyżurują razem harcerze ZHR, ZHP, Zawiszacy, Szaniec – bez różnicy na wiek, organizację …

Czy MY, harcerze na Litwie coś zrobiliśmy od siebie? Od własnego JA? Od własnego serca?

Cały ten tydzień trwa żałoba w Polsce. Może pojedyńczo, zastępami, drużynami zgłosić się do Ambasady RP z zapytaniem czym możemy pomóc?

Tylko nie kosztem nauki – BO TO JEST WASZ OBOWIĄZEK, nie tylko prawo.

Może trzeba zaciągnąć poprostu wartę? Samoistnie, bez pytania – z potrzeby serca?

Może trzeba nazbierać przylaszczek na pobliskich wzgórzach Sapieżynek?

Może za własne kieszonkowe kupić znicz i przyjechać zapalić przed Ambasadą na Antokolu czy przy Świętojańskiej na starym mieście?

Może samym zebrac informację o Katyniu, wymordowaniu przez NKWD wszystkich wziętych do niewoli oficerów Wojska Polskiego i opowiedzieć o tym młodszym na specjalnej zbiórce? Zapalić świecę, pomodlić się, uczcić minutą ciszy poległych…

Niezawielu było harcerek i harczerzy na mszy w niedzielę … . Jest szansa wszystkim razem pomodlić na mszy Katyńskiej jutro… . Udowodnijmy przede wszystkim sami sobie, że jesteśmy POLAKAMI … .

Michał Kleczkowski

poprostu Polak

Link is fixed!

Audycja wyszła w świat internetowy!

Ściągniemy ją tutaj!

Co usłyszymy w audycji?
Na początek będzie tekst od phm.Jakuba Sieczko.
Zaś potem rozmowa z dh.phm.Mateuszem Cebulą o istocie Jamboree.
Po wrażeniach o Jamboree, będzie nowy blok „NA TROPIE WYDARZEŃ”
Po najświeższych wydarzeniach czeka na nasz zapomniany bohater, tym razem to Rotmistrz Witold Pilecki.
Po Pileckim będzie rozmawianie o pieniądzach!
Jak pieniążki miną to będziemy marzyc o Ameryce i skautingu, czyli retransmitujemy nagranie z Polski – „American Dream”, autorzy : http://natropie.zhp.pl/

Do wygrania w konkursie : wnioski przyjmujemy do dnia 15 kwietnia br.

W audycji usłyszymy :

1. nowy blok „Zapomniani Bohaterowie”!,
2. Relacje z DMB
3. Wywiad z druhami z Holandii i Niemiec o skautingu.
4. Także kilka słów o międzynarodowej konferencji „Our Law”

Audycja

Zawody się rozpoczęły o godzinie 10 z rana, chociaż drużyny grające przybyły o wiele wcześniej, aby się rozgrzać i poćwiczyć. Na twarzach harcerzy biorących udział w zawodach malował się uśmiech, wszyscy byli pewni swoich sił i każdy znał, na co go stać.

Pierwsi się spotkali Pr. WDH „Wikingi” i 13 WDW ”Czarna Trzynastka”. Rezultat obu drużyn szedł w parze – krok za krokiem. W sali panował niepokój i wirowało pytanie:”Któż to wygra?”. Drużyny były sobie równe, nie zważając na wiek i doświadczenie. Po godzinowej grze rezultat końcowy był taki: Pr. WDH „Wikingi” 43: 40 13 WDW „Czarna Trzynastka”. Najrezultatywniejszymi w tym meczu byli dh Krzysztof Sidorowicz, dh Gerard Tumasz, dh Zdzisław Czetyrkowski, oraz z drużyny przeciwników – dh Andrzej Drożdż, dh Paweł Giliauskas i dh Andrzej Huryn.

Następnie się spotkali Pr. MDH „Delta” oraz 28 WDH „Szare Wilki”. Gra także niepokoiła wszystkich, ponieważ obie drużyny były prawie sobie równe. Nie obeszło się także bez wypadków – drobnych, ale jednak nieprzyjemnych, lecz po chwili gracze wracali na boisko walczyć z przeciwnikiem. Rezultat był następujący: Pr. MDH „Delta” 40: 49 28 WDH „Szare Wilki”. W tym meczu się wyróżnili najbardziej dh Łukasz Leonowicz, dh Darek Minkowski, dh Waldemar Garczewski oraz dh Darek Gasiński, dh Tomek Pieczuro, dh Domonik Pieczuro.

Po kilku minutowej przerwie czekały na drużyny jeszcze dwa mecze. Trzecie się spotkali 26 WDW „Yeti” oraz 26 WDH „Białe Wilki”. O wiele starsi i bardziej doświadczeni druhowie z 26 WDW „Yeti” wogóle nie przejmowali się zbytnio grą, byli nadzwyczaj spokojni oraz mieli czasu się rozluźnić. Dla druhów z 26 WDH „ Białych Wilków” było to nie lada wyzwanie, bowiem nie mogli się równać ani wagą, ani wzrostem z przeciwnikiem. 26 WDW „Yeti” z rezultatem 102: 35 zwyciężyli. Najrezultatywniejsi byli dh Stanisław Mieszkowski, dh Czesław Dunowski, dh Ryszard Gierasim oraz dh Edwin Maciewski, dh Paweł Ramsza i dh Romek Staniłko.

Ostatnimi grali Pr. Zastęp w Niemenczynie oraz LZS „Wiatry z Niebios”. Jak i pierwsze dwa mecze, drużyny koszykarskie grali na równi, nikt nie chciał przegrać. Z niewielkim rezultatem 42:35 wygrał Pr. Zastęp w Niemenczynie. Tu najbardziej się wyróżnili dh Wiesław Grudziński, który zdobył aż 30 punktów, dh Artur Pocius, dh Łukasz Mikielewicz oraz dh Dejwid Nowikow, dh Arciom Fisenko i dh Rafał Sawel.

Na pewno nie wystarczyłoby jednego dnia, aby każda drużyna mogła zagrać z każdą, dlatego gry rozdzielono na kilka dni. Tuż po apelu zakończeniowym na biwaku z okazji Dnia Myśli Braterskiej „DMB’10” 28 lutego w Niemenczyńskiej szkole odbyły się kolejne rozgrywki „HarcBasket’10”. Tym razem się spotkały następujące drużyny: 13 WDW „Czarna Trzynastka” i LZS „Wiatry z Niebios”. Gra nie okazała się trudna dla drużyny wędrowniczej, bowiem są bardziej doświadczeni w tym sporcie. Z rezultatem 65:22 drużyna 13 WDW „Czarna Trzynastka” cieszyła się zwycięstwem.

Następni na pole walki wyszli 26 WDW „Yeti” i MDH „Delta”. Iskra hazardu błyszczała w oczach zawodników obu drużyn. Czesław Dunowski nawet z mocno kontuzjowaną nogą wyszedł grać i po ogromnej serii dobrze przekazanych rezultatywnych rzutów – 26 WDW „Yeti” zwyciężyli z wynikiem 95: 50.

Trzecią  grę miedzy sobą zagrali 13 WDH „ Czarna Trzynastka” i 26 WDH „Białe Wilki”. Najbardziej zaimponował widzom dh Grzegorz Zdanowicz, który okazał się najrezultatywniejszym graczem drużyny. Można go nazwać mistrzem „trójki”, ponieważ podczas gry trafił dużo rzutów po 3 punkty do kosza. 13 WDH „Czarna Trzynastka zwyciężyła z rezultatem 47: 24.

Czwarta gra tego dnia odbyła się między Pr. SZDH „Burza” oraz Pr. Zastępem w Niemenczynie. Gra była dosyć skomplikowana. Gracze walczyli ze wszystkich sił o piłkę, trwała napięta atmosfera, każdy dawał z siebie wszystko, żeby tylko zwyciężyć. Po tak trudnej grze Pr. SZDH „Burza” zwyciężyła z rezultatem 75:54. Najlepszymi graczami w tym meczu byli dh Radek Łajewskij, który zarzucił aż 33 punkty, dh Artur Wołczek, dh Paweł Piłat oraz dh Wiesław Grudziński, dh Marcin Pietrulewicz i dh Artur Pocius.

Niewielu jest takich, którzy nie są wielbicielami danej dziedziny sportu, więc podczas gier zawsze są kibice: druhny z organizacji harcerek i druhowie, którzy nie biorą udziału w rozgrywkach. Każdy z tych, kto bierze udział, stara się wykazać swoimi umiejętnościami, możliwie z najlepszej strony. W czasie gier panuje uzależniający nastrój konkurencji, ale druhowie nie zapominają, że to gra, więc panuje w sali sportowej miła i przyjazna atmosfera.

Trzymamy kciuki i życzymy powodzenia podczas następnych rozgrywek, które odbędą się 7 marca w Wileńskiej szkole średniej im. J.I.Kraszewskiego w Nowej Wilejce o godzinie 10.30.

Dh Małgorzata Rusiecka

6WDH „Białe Wilki”/ Pr. 6WDW „Stokrotki”

Zdjęcia :

Każdy człowiek, każda organizacja ma swoje święta. Wyjątkiem nie jest też Związek Harcerstwa Polskiego na Litwie czy też ogólnie skauting na świecie. Otóż zgodzą się chyba wszyscy, że świętem, które łączy wielkich i małych jest Dzień Myśłi Braterskiej, używa się także skrótu: DMB.

Tegoroczny DMB ZHPnL uczcił biwakiem poświęconym tej właśnie okazji, który odbył się w dniach 26-28 lutego w gimnazjum im. K.Parczewskiego w Niemenczynie. Wyjazd ten połączył 180 harcerzy i harcerek z Wilna oraz Wileńszczyzny, zorganizowny przez przeszłorocznych zwycięzców 26WDH”Białe wilki”.

Każdy wyjazd jest wyjątkowy, ale biwak z okazji DMB jest potrójnie wyjątkowy, bo, po pierwsze, egzystują już tradycje tego biwaku, jak to na przykład, że patrole przyjeżdżają z nową obrzędowością, proporcami, laskami skautowymi, przeznaczonymi na ta wyjątkową okazję. Po drugie, zrzesza on każdego roku coraz to więcej osób, drużyn. No i nie możemy zapomnieć o tym, że na przeciągu całego biwaku patrole są oceniane pod wieloma aspektami,które ogarniają nie tylko postawę harcerską, dyscyplinę, aktywność, wykonanie pracy domowej, ale także patrole konkurują podczas gry terenowej, czy też innych zawodów.

Tegoroczny DMB wyróżniał się tym, że głęboko sięgneliśmy przeszłość, a mianowicie każdy patrol pogłębiał się w historię  Wileńskiej Chorągwi Harcerzy, opisanej w książce Antoniego Wasilewskiego. Podział zdobytą informacją nastąpił poprzez prezentacje i plakaty zrobione przez patrole o wybranym bohaterze książki.

I chłopcy i dziewczyny miały wspaniałą okazję wykazać się podczas gry terenowej w okolicach Niemenczyna. Tam na nas czekali przemoczeni punktowi z pozytywnym nastrojem oraz, owszem, z zadaniami. Trzeba było i wyszywać(co pewnie ucieszyło chłopaków i zdziwiło dziewczyn, że chłopcy są zdolni do tej ‘żeńskiej’ pracy), i konstruować nosze, i wykonywać na czas jak najprzeróżniejsze zadania… Bądź pewny, drogi Czytelniku, żeśmy się zmęczyli, dlatego z niezmierną radością przyszliśmy na obiad do stołówki, gdzie gospodynie zadziwiały nas posiłkami.

Po obiedzie ścieżki druhów i druhenek się rozdzieliły. Druhowie poszli na ciąg dalszy gry terenowej, dziewczyny natomiast zostały już w szkole aby  susząc ubrania i buty  konkurować nawzajem już w ciepłym pomieszczeniu szkolnym, za udzielenie którego serdecznie dziękujemy dyrekcji gimnazjum.

Jesteś w błędzie, Czytelniku, jeżeli uważasz, że konkurencja ta  była  niewiarygodnie okrutna i uczestnicy byli wrogo nastawieni! Nawet nas samych zdziwiło to braterstwo, którym przesiąknięty był cały sobotni dzień. Patrole nawzajem pomagały, gdzieniegdzie nawet podpowiadały lepszą drogę do przebrnięcia do punktowego. Zawody były w miłej atmosferze, pogrążone w śmiech i pogodność.

Zdziwiliśmy się, jak szybko przeleciał dzień i już był sam czas na apel oraz pierwszy w tym roku kominek. 180 ludzi w jednej sali…siedzą dookoła świeczowiska.. wszyscy śpiewają do szpiku kości znane piosenki, na twarzach odbijają się płomienie świec.. w oczach widać iskry.. na ustach uśmiechy…

Niedzielę zaczeliśmy od zadziwiania mieszkańców Niemenczyna. W mundurach, z proporcami, w przedzie- ze sztandarem ZHPnL wyglądaliśmy jak prawdziwa manifestacja młodzieży, wywołaliśmy wiele ciekawych spojrzeń i uśmiechów. Szliśmy na Mszę św. Po powrocie, nie zwlekając odbył się najdlużej chyba oczekiwany apel zakończeniowy. To nie dlatego, że chciało się nam do domu, a dlatego, że czekaliśmy na ogłoszenie wyników. Dlaczego to jest ważne? Bo zwycięzcy organizują następny biwak z okazji DMB. Minuty napięcia, wydzielania się adrenaliny, radości i już wiadomi są zwycięzcy, od dziewczyn: 10WDH”Silva”, od chłopców: pr11MDH”Delta”. Gratulacje i powodzenia!

Czuwaj!

Sabina Maksimowicz pion.

10WDH-ek „Silva”

Więcej zdjęc z DMB : http://picasaweb.google.com/romeo.dadelo/2010022628DzienMysliBraterskiejNiemenczyn#

W Ewangelii wg św. Jana o Ostatniej Wieczerzy czytamy: (J 13.35) Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali , a nieco później Chrystus mówi: (J 17, 20-21) A nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie, aby wszyscy stanowili jedno. Wyrazem miłości chrześcijańskiej ma być także jedność z innymi ludźmi.

W ułożonym przez twórcę skautingu, gen. Roberta Baden-Powella Prawie Skautowym, czwarty punkt brzmi: Skaut jest przyjacielem wszystkich, a bratem każdego innego skauta. Ten tekst powstał około stu lat temu, gdy wrogość między narodami była powszechna, niemal każdy sąsiad był uważany za nieprzyjaciela, a o ekumenizmie jeszcze nie słyszano.

Na Międzynarodowym Zlocie Skautowym na Węgrzech h vv 4. 1933 r. Baden Powell rzucił i u hasło: Szukajcie przyjaciół. Liczył, że przyjacielskie kontakty młodzieży rożnych krajów będą przeciwdziałać szowinistycznemu nacjonalizmowi. Angielscy skauci zapoczątkowali obchodzenie dnia narodzin Baden-Powella, 22 lutego (a urodził się w 1857 r.) jako Dnia Myśli Braterskiej. Polscy harcerze obchodzili ten Dzień i obchodzą go.

W Dniu Myśli Braterskiej warto sobie postawić pytanie, skąd wziął się skauting i jakie są jego główne założenia. Otóż powstanie skautingu, to wydarzenie bardzo zagadkowe, z pogranicza zupełnego przypadku. Wyjaśnia to fragment rozmowy Bi-Pi, tak w skrócie nazywany jest Baden-Powell, z jego bratem Badenem, który w 1900 r. przywiózł najnowsze wieści z Londynu. Spotkanie odbyło się w Afryce Południowej po zwycięskiej wojnie Anglików z Burami. Brat zaczął:
-Dla ciebie oblężenie się skończyło. Dopiąłeś swego. Wytrwano. A ty jesteś w Anglii popularny – prawie jak sama królowa. Zostałeś bohaterem wojennym. Wszyscy oficerowie ci tego zazdroszczą.
- Bohater wojenny! Ja nie chcę być bohaterem wojennym. Uważam wojnę za kompromitację polityków. Ta wojna foczy się dalej. Teraz, gdy tu siedzimy, ludzie zabijają się nawzajem. Za co? Wierz mi, Baden, chociaż było tak ciężko, wolałem być obrońcą niż atakującym w tej wojnie. Nie – nie chcę być bohaterem wojennym! Z takiej popularności mogę zrezygnować.
- Zyskałeś popularność w Anglii nie tylko jako bohater wojenny, lecz także jako autor bestsellera. Jako autor książki dla młodzieży.
- Żarty sobie stroisz?
- To nie żarty, B-P. Twój „Poradnik skautingu” stał się bestsellerem wśród młodzieży.
- Co ty mówisz? Napisałem go dla celów wojskowego szkolenia zwiadowców. Posłałem manuskrypt lordowi Wolseleyowi z prośbą o jego opublikowanie dla potrzeb armii oraz wycofanie przestarzałej już „Służby rozpoznania i łączności”.
- Wiem o tym. Lord Wolseley polecił wydrukować twoją książkę jako podręcznik szkoleniowy dla armii brytyjskiej. Każdy oficer i każdy rekrut musi to przeczytać. Obowiązkowa lektura dla żołnierzy. A potem zdarzyła się rzecz niepojęta: książka wpadła w ręce paru młodych chłopców – prawdopodobnie synów żołnierzy. Stała się znana. Coraz więcej osób kupowało twój „Poradnik skautingu”. Dotychczas sprzedano już setki tysięcy. Trzeba byto wypuszczać coraz to nowe nakłady. Dziś „Poradnik skautingu” jest bardziej popularny wśród młodzieży niż w wojsku.
- Ale to książka dla żołnierzy!
- Stała się książką młodzieżową. Młodzież angielska bawi się według twoich wskazówek! B-P wstał, spojrzał na zrujnowane miasto i powiedział:
-To ostatnia rzecz, której bym pragnął: aby młodzież używała podręcznika szkoleniowego dla żołnierzy, w dodatku mojego pióra, jako instrukcji do zabawy w wojnę.
- Nie denerwuj się. Siadaj. Przecież nie bawią się w wojnę. – A w co?
- Na przykład wyruszają z kompasem i mapą obierają sobie cel i maszerują całymi dniami. Rozpalają sobie ogniska, gotują i smażą sobie posiłki nad żarem, dokładnie tak, jak to opisałeś. Tropią ślady saren, lisów, zajęcy. Słuchają rechotu żab i wykorzystują naturalne oznaki zmiany pogody. Używają znaków skautowych dla wskazania drogi. Opracowali szereg gier i konkursów. Bawią się we wszystko co się da – tylko nie w wojnę. (wg W. Hansen: Wilk, który nigdy nie śpi. Warszawa 1992, s.158-159)

Robert Baden-Powell zaczął się zastanawiać, jak tę lawinę, którą uruchomił – przekształcić w coś dobrego, przestawić na inne tory. Obawiał się, że rozbudzi ducha agresji. Doszedł do wniosku, że temu zainteresowaniu młodzieży tropieniem wśród przyrody i poszukiwaniu przygody – trzeba dać chrześcijańskiego ducha. Sięgnął do tradycji rycerskich, do kodeksu rycerskiego i do Dekalogu. Zwrócił przy tym uwagę, że ludzi bardziej pociągają pozytywne zachęty, ideały, niż zakazy. W oparciu o te założenia ułożył Prawo Skautowe i Przyrzeczenie Skautowe. Swój system wychowania oparł na:

1. Służbie Bogu, Ojczyźnie i bliźnim
2. Atrakcyjnych grach i zabawach w kontakcie z przyrodą,
3. Na działaniu w małych grupach przyjacielskich, czyli na systemie zastępów.

Jest to system rozbudzający w każdym tęsknotę do dobra i czynu, a przemieniający nasze serca ku służbie Bogu i bliźnim.

Wynikiem tej metody wychowawczej jest:

1. Kształtowanie wiary, systemu wartości i charakteru,
2. Rozbudzanie radości, pogody ducha, zaradności, wiary w siebie, samoakceptacji, 3. Zdobywanie umiejętności praktycznych.

Harcerstwo, to system przygotowania do wartościowego, czynnego życia – to kształtowanie osobowości do Dobra, Miłości i Szczęścia.

Chciałbym zwrócić uwagę na kilka najciekawszych pomysłów wychowawczych Baden¬Powella:

Rozwijanie potrzeby czci, czyli podziwu i szacunku. Podziwu i szacunku dla piękna i mądrości przyrody, a przez to do jej Stwórcy. A także szacunku dla rodziców, przełożonych i innych ludzi. A przez to odkrywania autorytetów i systemu wartości. Oraz akceptacji samego siebie poprzez poznanie mądrości funkcjonowania własnego organizmu. Bi-Pi pokazał w jaki sposób puszczaństwo, czyli obserwacja przyrody, staje się metodą ewangelizacji. Przebywanie wśród przyrody, ma według Bi-Pi przede wszystkim pozwolić odkryć Boga, Jego mądrość, wzbudzić do Boga zaufanie.

Drugim pomysłem jest pedagogika radości. Dziecko, które nie przeżywa radości, wpada w depresje, lub w stany histeryczne. Nadmierne wymagania rodziców, perfekcjonizm, zabijają, w dziecku radość z poczucia własnej wartości. Wesołe zabawy z rówieśnikami uczy cieszenia się, a sprawdzanie swych możliwości w trudnych sytuacjach i różnych próbach harcerskich – daje wiarę w siebie, pozwala na samoakceptację. Jednym z pierwszych zadań w tworzonym zastępie harcerskim jest pokazanie, co kto potrafi. To pierwszy krok do rozwoju swej osobowości. Nauka zaradności i samodzielności odgrywają tu wielką rolę. A doskonalenie swych umiejętności, specjalizacja, to pierwszy krok do rozwoju zainteresowań i do zdobycia umiejętności zawodowych.

Trzecim odkryciem jest mechanizm wychowawczy służby. Służba to środek przekształcania naszych serc. To nauka miłości bliźniego. Kiedyś zapytałem jedną z drużynowych dlaczego wykłada w szkole pielęgniarskiej. Odrzekła: Zastępowa zaprowadziła nas do szpitala dziecięcego. Jak zobaczyłyśmy jak te chore dzieci są spragnione uśmiechu, zabawy i serdeczności – to zaczęłyśmy tam systematycznie przychodzić. No, a potem to wszystkie z zastępu poszły do szkoły pielęgniarskiej. Czyli służba, dobry uczynek, przemienia nasze serca. Gdy to opowiedziałem studentowi politechniki, to odrzekł: Ależ to bardzo proste. Bóg jest prądnicą, my – przewodami elektrycznymi, a bliźni – żarówką. Tylko wtedy płynie prąd miłości, gdy jest prądnica, przewody i żarówka. A jak przez przewody płynie prąd, miłość, to przewody się rozgrzewają, czyli nasze serce przemienia się. Na tym polega ogromna wartość wychowawcza służby.

Odkrycia Baden-Powella o wiele lat wyprzedziły pedagogikę szkolną.
Chciałbym zakończyć słowami Bi-Pi: Zawsze zadawałem sobie pytanie, jak uniknąć wojen, tej okropności, tego szaleństwa. Dorośli widocznie nie potrafią tego zrobić. Różnice ras, religii, narodowości i majątku stanowią dla nich zaporę nie do przebycia. Nie rozumieją się wzajemnie. W istocie prawie wszystko ich dzieli, nie ma żadnej wspólnoty między dorosłymi odmiennego pochodzenia. Po raz pierwszy zdałem sobie z tego sprawę w Indiach. Dlatego zetknąłem ze sobą synów i córki Brytyjczyków i Hindusów, aby się razem bawili, razem tańczyli, razem śpiewali i urządzali przedstawienia teatralne – i popatrz: młodzi rozumieli się lepiej niż dorośli, nie odczuwało się różnicy ras, religii, narodowości i poziomu życia. Jestem przekonany, że dziś, gdy tamte dzieci dorosly, rozumieją się nawzajem lepiej niż ich rówieśnicy, którzy za młodu bawili się tylko z dziećmi z tego samego środowiska.( wg. W. Hansen: Wilk, który nigdy nie śpi. Warszawa 1992, s.160)

Hm. Andrzej Glass ur.1930, członek Naczelnictwa ZHR, przewodniczący Mazowieckiej Kapituły HR-a, członek Mazowieckiej Szkoły Instruktorskiej. W harcerstwie od 1943. W latach 1947-1948 prowadził referat lotniczy Warszawskiej Komendy Chorągwi, 1957-1961 organizował harcerskie kursy lotnicze: drużynowych, instruktorów modelarstwa lotniczego i szybowcowe. Stworzył system harcerskiego wychowania lotniczego. Do harcerstwa powrócił w 1980, był przewodniczącym Rady Wychowania Lotniczego ZHP, od 1995 w ZHR. Autor książek harcerskich, m.in. „Wielkiej przygody życia”. Mgr inż. konstruktor lotniczy i autor 40 książek z historii techniki lotniczej. Żonaty, syn inżynier.

Artykul z http://www.pobudka.org.pl/pl/index.php?option=com_content&task=view&id=369&Itemid=9

Już można pobrać najnowszą harcerską audycje „Czuwaj” (2010.02.21)

W audycji usłyszymy :
Relacje z warsztatów dziennikarskich „Raz, Dwa, Trzy – Dziennikarz to Ty”;
Relacje z kursu zastępowych „Impeesa IV”;
Wywiad z dh. Aliną Mindiul o zbliżającej się konferencji skautowej;
Wywiad z dh. Beatą Szczerbo o pionie wędrowniczym;
Wywiad z dh Waldemarem Dowejko o zbliżającym się Dniu Myśli Braterskiej.

Konkurs polega na zrobieniu dżingla dla audycji, a nagroda to niemiecka wiatrówka! Wiecej info o dżinglu > tutaj .   Nadsyłać propozycje trzeba do 17marca, na adres radioczuwaj@gmail.com

Audycja!