Gazetka Harcerska piątek, mar 5 2010
Nasze media Biwaki, braterskiej, dmb, dzień, gazetka, myśli, szare, wilki 10:18 am
Gazetka Harcerska czwartek, lut 18 2010
Nasze media czuwaj, gazetka, harcerstwo 8:26 pm
Zaleca się kliknąc FULLSCREEN, aby wygodniej oglądać
Raz, Dwa, Trzy – Dziennikarz to Ty środa, sty 27 2010
Nasze media and Różne Audycja, czuwaj, dwa, dziennikarskie, dziennikarz, gazetka, raz, trzy, warsztaty 10:06 pm
Warsztaty wędrowniczek wtorek, gru 1 2009
Codzienność and Nasze media gazetka, harcerki, wędrowniczki 8:04 pm
Nie sztuką wędrować po wydeptanych ścieżkach. Sztuką jest znaleźć ścieżkę w bezdrożach.”
Popularne jest przekonanie, że przygoda harcerska się kończy wraz z ukończeniem szkoły, ale urok harcerstwa tkwi też w tym, że daje ono również możliwość samokształcenia, działania oraz miejsce na przygodę bez względu na wiek poprzez metodę wędrowniczą. W celu poznania tej metody 29 listopada odbyły się warsztaty wędrownicze dla starszych harcerek, chętnych pójść drogą wędrowniczki, prowadzone przez phm. Beatę Szczerbo. Wędrownictwo – to metodyka harcerska odnosząca się do grupy wiekowej 16 – 25 lat. Jak sama nazwa wskazuje, wędrowniczki przemierzają i poznają życie oraz świat. Wędrówka – to sens działania ruchu wędrowniczego. Wędrowniczka wędruje różnymi ścieżkami – duchowo, kulturalnie, dosłownie. Ona wędruje w celu poznania samej siebie, szuka swego miejsca w społeczeństwie, w kierunku służby. Podczas niedzielnych warszatów druhny zapoznały się z metodą pracy wędrowniczej, poznały czym jest pagon wędrowniczy, według własnych celi i oczekiwań omówiły i spisały zadania, jakie przed sobą w przyszłości postawią. Każda z druhen otrzymała też zadanie domowe, powiązane z pagonem wędrowniczym. Otóż, atrybutem każdej wędrowniczki czy wędrownika jest tajemniczy pagon wędrowniczy, noszony na mundurze harcerskim, który przedstawia ognisko. Płomienie ogniska symbolizują siłę ciała, rozumu i ducha, natomiast polana ogniska symbolizują pracę nad sobą, służbę i szukanie swego miejsca w społeczeństwie. Sposób ułożenia polan oznacza szczerą wolę postępowania po harcersku przez całe życie. Palący się ogień jest symbolem ciepła, bliskości, wiedzy i energii. Właśnie na każde z wymienionych polan i płomieni każda z druhen powinna wymyśleć sama sobie zadanie, które będzie dla niej wezwaniem. Po wykonaniu tych zadań czyli po pomyślnym zakończeniu próby otrzymuje się zdobyty pagon wędrowniczy.
Największym oczekiwaniem, z którym druhny przyszły na warsztaty, to aby ruch wędrowniczy rozwijał się i był ostoją dla samokształcenia i działania starszych harcerek i harcerzy w Związku Harcerstwa Polskiego na Litwie. Dlatego pracy czeka dużo, a więc już za dwa tygodnie czyli 12 grudnia czekają następne warsztaty wędrowniczek w odkrywaniu swojej nieznanej jeszcze, jednej ze ścieżek.
Naczelniczka
phm. Julia Darjina
Zapraszamy chętne osoby, które chciałyby poznać metodę wędrowniczą, ale możliwie, że nigdy nie miały styczności z harcerstwem na następne warsztaty. Zgłosić się można na mailowy adres redakcji gazety.
warsztaty – uczestniczki warsztatów wędrowniczek wraz z prowadzącą w centrum Beatą (fot. Julia Darjina)
Jak powstała ścieżka? niedziela, lis 15 2009
Nasze media and Różne ciele, cohelo, czuwaj, droga, gazetka, myśl, trasa, wybor 3:49 pm
„Pewnego dnia małe cielątko musiało przeprawić się przez gęsty las, aby powrócić na swoje pastwisko.
Ponieważ było to niezbyt rozumne stworzenie, poszło okrężną drogą, która wiodła przez wszystkie możliwe wzgórza i doliny. Następnego dnia przechodził tamtędy pies i nie zastanawiając się długo, pobiegł ta sama ścieżką. Jakiś czas później pewien baran, zobaczywszy już przetartą drogę, poprowadził nią swoje stado.
Z czasem również ludzie mieszkający w okolicy zaczęli korzystać z tej ścieżki, która była bardzo kreta, wyboista i wiła się z lewa na prawo, biegła stromo pod górę i w dół. Ludzie z trudem pokonywali wszystkie na niej przeszkody, nieustannie na nią narzekali i przeklinali, na czym świat stoi- całkiem zresztą słusznie. Ale nie uczynili nic, żeby zmienić ten stan rzeczy.
Korzystano z niej tak często, że w końcu stała się traktem handlowym, którym z wielkim mozołem ciągnięto biedne zwierzęta objuczone ciężkim ładunkiem. Przeprawa trwała trzy długie godziny, choć tę sama drogę można było spokojnie przebyć w pół godziny, gdyby tylko komuś przyszło to do głowy.
Minęło wiele lat i każdy skarżył się na ruch, który tam panował, choć była to najgorsza z możliwych tras.
Przez cały ten czas stary mądry las śmiał się w duchu, widząc, jak ludzie ślepo podążają ścieżką wytyczoną przez małe cielę, nawet nie zastanawiając się czy to najlepszy wybór.”
Paulo Coelho
Nie bójmy się iść własnonóżnie przedeptaną ścieżką!
//Artykuł z gazetki “Czuwaj”
